Κοιλάδα των Μουσών

Στα βορειοδυτικά της Αθήνας, στην περιοχή της Βοιωτίας, βρίσκεται η Κοιλάδα των Μουσών, που σχηματίζεται στις πλαγιές του όρους Ελικώνα από το πέρασμα του ποταμού Περμησσού, στη σύντομη πορεία του προς τη θάλασσα. Εδώ, στο ειδυλλιακό τοπίο της κοιλάδας είχαν το σπίτι τους κατά την αρχαιότητα οι 9 Μούσες, κόρες του Δία, αλλά και ο Ησίοδος, ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της αρχαιότητας, που γεννήθηκε και δημιούργησε στην αρχαία Άσκρα, την «πολύκαρπο» ή «πολυστάφυλο», τη σημερινή Άσκρη. Σε αυτό τον τόπο βρίσκονται οι αμπελώνες του Κτήματος Μουσών.

Το προστατευμένο περιβάλλον της κοιλάδας προσέλκυσε από πολύ νωρίς μεγάλους πληθυσμούς. Τα νερά του ποταμού, οι πολυάριθμες πηγές που αναβλύζουν από τη μία και την άλλη πλευρά της κοίτης του και τα γόνιμα εδάφη της κοιλάδας πρόσφεραν στους κατοίκους της περιοχής αφθονία, οι οποίοι έχοντας εξασφαλίσει μια άνετη ζωή μπόρεσαν να αφοσιωθούν στη δημιουργία πολιτισμού. Και από όλους τους καρπούς που πρόσφερε αυτή η γη ξεχώριζε πάντα το σταφύλι, ο καρπός του αμπελιού. Στην αρχή ήταν οι Πελασγοί, οι πρώτοι κάτοικοι του ελλαδικού χώρου και στη συνέχεια οι Θράκες, οι οποίοι έφεραν μαζί τους από την περιοχή του Ολύμπου τη λατρεία των Μουσών. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, όταν γεννήθηκαν οι Μούσες γεννήθηκε και η τέχνη της τραγουδιστής ποίησης, η μουσική.

Το ιερό τους βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του Ελικώνα, κοντά στην Άσκρα. Εκεί, γύρω στο 700 π.Χ. ένας βοσκός είδε να φανερώνονται μπροστά του οι εννέα Μούσες για να του προσφέρουν για όλη την υπόλοιπη ζωή του την έμπνευση που τον έκανε έναν από τους μεγαλύτερους ποιητές της αρχαιότητας. Ήταν ο Ησίοδος, ο θεμελιωτής της ελληνικής μυθολογίας, αλλά και σημαντική πηγή γνώσης σε θέματα όπως η γεωργία, η αστρονομία και η οικονομία -για πολλούς ήταν ο πρώτος οικονομολόγος της Ευρώπης. Στα ποιήματά του αναφέρεται για πρώτη φορά και ο βίβλινος οίνος, κρασί από την ποικιλία βιβλίνη η οποία ευδοκιμούσε στην περιοχή της Άσκρης.

Από τότε μέχρι και σήμερα, το αμπέλι παραμένει η κύρια καλλιέργεια της περιοχής και το κρασί βασικό στοιχείο της τοπικής κουλτούρας. Στις πλαγιές του Ελικώνα το αμπέλι βρίσκει το ιδανικό έδαφος, ενώ τα ψυχρά ρεύματα που κατεβαίνουν από την κορυφή του δημιουργούν το κατάλληλο μεσόκλιμα για τη δημιουργία κρασιών με χαρακτήρα και τυπικότητα.